Wat schoolmuren met een student doen

Op woensdag 20 februari was het weer zo ver, onze tweede bijeenkomst voor het project. We kwamen samen op school, onder lichte dwang van het geplande uurrooster en de permanente evaluatie die eraan vast hing. Uiteraard, gedisciplineerd als we zijn, was iedereen (uiteindelijk) aanwezig. Het gespreksonderwerp van de dag? Drukke stageperiodes, onstabiele mentoren, puberende leerlingen en aankomende vermoeidheid. Je leest het goed, geen speurtje OKAN-project te bekennen. Hoe zou het ook anders kunnen, midden in de stageperiode, op een normaal gezien vrije namiddag en in een duf lokaal. Een aantal studenten met een ietwat gediciplineerd geweten, gaven toch aan dat we best verder konden werken. Zo gezegd, zo gedaan. We begonnen met het inkijken van de bundel die vorig jaar gemaakt werd. Meteen valt op waar de interesses van een (Xios)student liggen. Het thema feest van vorig jaar, komt bij ons thema namelijk ook terug op de laatste dag, namelijk het afscheidsfeestje. Wij werken wel volledig vanuit een ander (en ook goedkoper) perspectief. Onze invalshoek is dus de ruilhandel die de leerlingen gaan voeren in plaats van alles zomaar in de winkel te kopen. De economische crisis laat zo zijn sporen na. De bundel is dus zeker een goede basis om een idee te krijgen, maar we gaan het toch anders aanpakken. Verder kwam er nog nieuws in verband met de stadzoektocht. De stadszoektocht was al 12 jaar oud en met veel schimmel en ezelsoren weggegooid (of opgebrand, wie weet) op de infodienst van Hasselt. Het enige wat wel nog beschikbaar is, is een stadstocht waarin de kinderen op schattenjacht gaan in Hasselt. Het is goed om kinds van geest te blijven, maar ik denk niet dat onze puberende OKAN'ers de behoefte hebben om schatkistjes te gaan zoeken. Daarom besloten we om zelf een zoektocht op te stellen op hun niveau. Vragen zoals: 'Loop de ...straat uit. Wat is de naam van de supermarkt die je tegenkomt?' liggen meer in hun belevingswereld. Ik, Melissa zal me hier dan ook mee bezighouden. De aandacht verslapt zienderogen in de groep. Degene wiens gedachten al niet verloren gingen bij het horen van het thema feest, zijn nu ook stilaan aan het afhaken. De lekkere koffie die vorige keer troost bood, is nu vervangen door een aftreksel uit een koffiemachine. De gezellige huiselijke sfeer die we hadden, is een kille refter met lawaaierige studenten met een kater (met bijhorende geur) van de vorige avond geworden. Niet moeilijk dat de concentratie ver te zoeken is. We besluiten daarom wijselijk om het voor vandaag gezien te houden. Een nieuwe datum wordt vastgeprikt op zaterdag 9 maart. Aangezien Dina en ikzelf samen een springuurvol stagerooster hebben, besluiten we op onze vrije momenten - van produtiviteit gesproken- al eens verder na te denken over het project. Wij brengen verslag uit zodat we op 9 maart al kunnen beginnen met de uitwerking. Deze keer helaas geen vakantie-uitzicht of lekkere chocomelk om af te sluiten, wel nog een POP-sessie tot 18 uur, een stapel vol taken en een overvolle to dolist. Zelfmedelijden is voor deze keer volledig toegestaan en acceptabel.