vrijdag 1 maart 2013
Productiviteit plus positiviteit maakt veel activiteit
Om maar meteen mee te doen met de oh zo befaamde complimentjesdag, beginnen we hier met een complimentje voor onszelf. Van productiviteit gesproken. Zoals gezegd zouden Dina en ikzelf vandaag al eens samenzitten en kijken waar wij nuttig konden wezen. Al redelijk vroeg in de ochtend begonnen we hieraan. Deze keer geen duffe refter die ons motivatiepeil beneden vriespunt doet zakken. Gepakt en gezakt met een dosis goede moed beginnen we aan het uitwerken van een concrete planning. Zo weten we op welk tijdstip welke activiteit gepland staat en kunnen we helemaal beginnen te stressen als die planning niet nageleefd wordt, maar dat moeten onze OKAN'ers natuurlijk niet weten. Valt het op dat ik nog steeds niet geklaagd heb over stinkende medestudenten of drukte? Wat een rustige werkruimte kan doen! Terwijl ik zo nodig een tijdstip moet plakken op elke activiteit, zorgt Dina ervoor dat we voorzien zijn van materiaal. Al snel hebben we een hele lijst met nodige materialen voor elke dag, waar we - door ogenschijnlijke crisistoestanden en lowbudgetprincipes- volledig zelf voor zorgen. Concrete planning check. Materiaallijst: check! Op naar het volgende punt: de stadstocht. Omdat ik al een soortgelijke zoektocht in Hasselt heb gedaan -en grote ogen opentrok van alle nieuwe plekjes die ik ontdekte- besluit ik me hiermee bezig te houden. Sommige noemen het kopiëren, ik noem het efficiënt werken, maar we behouden de structuur van de oorspronkelijke stadstocht. Het taalniveau zal wel drastisch aangepast moeten worden. Ik kan me voorstellen dat onze OKAN'ertjes grote ogen opzetten bij woorden als "herkenrodekazerne" of "elfe linieregiment" (en misschien niet alleen onze OKAN'ers). Na een eerste blik te hebben geworden, kruipt er toch een zweem teleurstelling tevoorschijn. Het niveau aanpassen betekent ook alle vragen aanpassen, betekent dus eigenlijk ook de hele bundel aanpassen. Daar gaat mijn argument van efficiënt werken. Omdat ik niet zo'n goede vrienden ben en nooit zal worden met paint en die andere toestanden, beslissen we om het plannetje van de oorspronkelijke tocht te behouden. Ondertussen zijn we al een dikke 2 uur verder. Zoals ze zeggen: time flies when you're having fun! Of iets in die aard toch. We verdelen onze taken zodat we, mochten we daar in een vlaag van positiviteit een enorme behoefte aan krijgen, kunnen verder werken. Volgende afspraak: zaterdag 9 maart. Er rest ons nu alleen nog maar de laptops op te bergen,in te pakken en elkaar een denkbeeldig schouderklopje te geven.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten