Efficiëntie alom

Ondertussen al een hele poos geleden, maar ondanks de steeds groter wordende stapels werk en dreigende deadlines, leven we allemaal wel nog. De ene al iets meer dan de ander, maar dat even buiten beschouwing gelaten. Vergaderen... Zo'n gemakkelijk fenoneem. Stap 1: Zoek een gemeenschappelijke datum. ERROR. Daar liep het al een beetje mis voor ons groepje. Het is gemakkelijker om de Eiffeltoren een tiental keer te beklimmen dan één datum te vinden waarop alle groepsleden aanwezig kunnen zijn. Efficiënt als we zijn, besluiten we dan maar om gebruik te maken van het digitale tijdperk waarin we leven, ahum. Onze bundel, verdelen we onder de groepsleden. Iedereen bereidt het werkbundeltje voor. Elk groepslid neemt één voor- of namiddag voor zijn rekening. De oplettende lezer, (iemand?), ziet nu in dat er één halve dag overblijft. Een welgemeende proficiat, aandachtige lezer.  De vrijdagnamiddag, het feestje, bereiden we samen voor. Iedereen is namelijk wel in voor een feestje. We zullen het voor deze keer wel houden op een beschaafd feestje dat pedagogisch- doelstellingen- en VOET'enverantwoord is. Om nog wat extra druk te zetten op elkaar, beslissen we een deadline op te leggen: zaterdag 23 maart wordt alles in onze facebookgroep geplaatst. Op die manier kunnen we, op de eerstvolgende vergadering, alles eens bespreken en de puntjes op de i zetten. Aangezien sommige onder ons wel eens een manisch perfectionistische drang hebben, kan het wel eens een dubbel puntje op de i zijn. In ieder geval, op woensdag 27 maart spreken we weer af. Halleluja,, we hebben een datum gevonden! Misschien daarom dat het hele weerstelsel zo in de war is (hallo, sneeuw in maart?).  Maar het onmogelijke is dus mogelijk geworden. Conclusie van de dag: kleine deeltjes maken één geheel. Hopelijk dan toch. En liefst zo snel mogelijk.