De eindmeet is in zicht

Met een dagje vertraging, donderdag in plaats van woensdag, kwamen we nog eens samen om aan de laatste, toch wel redelijk zware loodjes, te werken. Afspraak om 17uur aan de bibliotheek, voorbeeldige studenten dat we zijn. Toen we daar aankwamen en  een doodse stilte ons overviel, besloten we om toch maar in een café te gaan werken, de boom in met die goede studentenvoornemens. Vooraleer iedereen een keuze gemaakt heeft en vooraleer de ober-die vol overgave zijn job uitoefende, NOT-, waren we een half uur verder. Goed, nu beginnen we er écht aan. Dina stelt haar onderdeeltje voor. Met wat feedback van een zeer kritische jury, namelijk wijzelf, zag alles er prima uit. Daarna was het de beurt aan Liesbeth. Ook zij stelt haar deeltje voor. Als de belangrijkste opmerking het veranderen van punaises naar duimspijkers is, kan je wel besluiten dat alles in orde is. Zo dat ziet er dus goed uit. Zijn we dan nu klaar? Euh .. Neen? Toch maar wat te drinken bijbestellen dan, een soldaat gaat ook nooit zonder wapens ten strijde.  Over het algemeen is onze bundel klaar, maar 'over het algemeen' is niet genoeg. Deze moet dus zeker afgerond worden tegen ten laatste 12 april. Alles wordt doorgestuurd naar Lies, die samen met Nele zorgt dat er één document is. Ondanks het feit dat colourblocking en mix&matching tegenwoordig enorm in is, kiezen we toch voor  één lay-out voor het hele document.  Er wordt ook nog een beeldenwoordenboek voorzien, zodat de leerlingen altijd kunnen gaan terugkijken (en zodat wij niet alles 100 keer met handen en voeten moeten uitleggen/uitbeelden, hoewel dat onze dagelijkse dosis lichaamsbeweging wel zou kunnen zijn).  Verder zouden er nog een aantal organisatorische puntjes geregeld moeten worden. We verdelen de taken. Ondertussen verandert het gespreksonderwerp van okan'ers naar skivakanties, missende borrelhapjes en luie obers. Een duidelijke indicator dat het tijd is om af te ronden. Of toch niet, we missen nog het belangrijkste: ons afscheidsfeestje op vrijdagnamiddag. Misschien niet onbelangrijk: welke hapjes zijn goedkoop, makkelijk te ruilen op een markt en makkelijk te maken zonder keukentje(lees: geen fornuis, geen oven, geen microgolf, met een beetje geluk wel een stopcontact)? Fruit op een stokje (gezond!) en wafels (toegegeven, iets minder gezond, maar oh zo lekker). De leerlingen zorgen zelf voor muziek. Wij voor decoratie, boksen enzovoort. Ons feestje krijgt stilaan vorm, het ideale moment dus om af te sluiten. We zijn er (zo goed als) klaar voor, laat die okan'ers maar komen!